
Wanneer is een testamentair bewindvoerder te ontslaan?
Een vader die zijn kinderen zelfs na zijn dood wil beschermen. Een tante die dat vertrouwen krijgt, maar ook wrijving oproept. En een rechter die de lat bewust hoog legt.
Lees hieronder verder
De zaak in het kort
Een man overlijdt in 2023. In zijn testament benoemt hij zijn drie kinderen als erfgenamen en stelt hij testamentair bewind in tot hun 28e jaar. Zijn zus wordt bewindvoerder. De bedoeling: de kinderen begeleiden bij het verantwoord omgaan met hun erfenis.
Maar al snel lopen de verhoudingen spaak. De kinderen klagen over emotionele druk, over verwijten dat zij hun vader niet zouden respecteren, en financiële spanningen: belastingaanslagen moeten van hun eigen zakgeld worden betaald. Ze verzoeken de kantonrechter om de bewindvoerder te ontslaan.
Op 12 februari 2026 wijst de Rechtbank Midden-Nederland dat verzoek af (ECLI:NL:RBMNE:2026:873).
De wettelijke drempel: gewichtige redenen
Op grond van art. 4:164 lid 2 BW kan een testamentair bewindvoerder alleen worden ontslagen wegens gewichtige redenen. De kantonrechter formuleert het helder:
“Er is volgens vaste rechtspraak sprake van gewichtige redenen voor ontslag als de testamentair bewindvoerder in ernstige mate tekortschiet in de nakoming van zijn verplichtingen of ongeschikt is geworden om het bewind te voeren.”
Verstoorde verhoudingen kunnen óók een gewichtige reden zijn — maar alleen als dit is gebaseerd op concrete en objectieve feiten. Enkel subjectieve belevenissen zijn dus niet genoeg.
In deze zaak had de bewindvoerder haar taken voortvarend opgepakt en inzicht gegeven in haar werkzaamheden. Van inhoudelijk tekortschieten, het niet nakomen van verplichtingen was dus niet gebleken.
De les van de kantonrechter: communicatie is alles
De rechter wijst het ontslag af, maar laat de bewindvoerder niet zonder opdracht gaan. De uitspraak bevat een dringende boodschap:
“Verzoekers zijn geen kleine kinderen en zij dienen serieus genomen te worden. Als testamentair bewindvoerder dient verweerster zorgvuldig naar verzoekers te luisteren en daarna een weloverwogen beslissing te nemen.”
De kantonrechter verwacht van de bewindvoerder dat zij haar communicatiestijl aanpast: luisteren, uitleggen waarom een verzoek wel of niet wordt ingewilligd, en de erfgenamen als volwassenen behandelen. Maar ook van de erfgenamen wordt een inspanning verwacht.
“Indien beide partijen hun best doen om de communicatie te verbeteren, zal het bewind naar verwachting een betere kans van slagen hebben en uitgevoerd kunnen worden zoals erflater dat in gedachten had.”
Wanneer is ontslag wél gerechtvaardigd?
De drempel is hoog, maar niet onneembaar. Eerder, in december 2024, wees dezelfde rechtbank een ontslagverzoek juist wél toe (ECLI:NL:RBMNE:2024:7636). Een gewichtige reden voor ontslag bestaat wanneer de bewindvoerder zich bemoeit met persoonlijke beslissingen van de rechthebbende tegen diens wil, ook al zijn de bedoelingen loyaal. Een verstoorde relatie en wantrouwen gebaseerd op concrete feiten vormen in dat geval een gewichtige reden voor ontslag.
Wat betekent dit voor u?
Heeft u als erfgenaam te maken met een testamentair bewindvoerder die u niet vertrouwt, die zijn verplichtingen niet nakomt of voelt u zich niet serieus genomen of gehoord?
Of heeft u als bewindvoerder te maken met erfgenamen die klagen over uw manier van handelen, van optreden?
Wij denken graag met u mee hoe het gesprek aan te gaan om de verhoudingen te verbeteren. Ook bekijken wij met u of het starten van een procedure tot ontslag van de bewindvoerder kans van slagen heeft en of klachten van erfgenamen mogelijk terecht zijn.
Als advocaat erfrecht begeleid ik cliënten bij erfrechtelijke kwesties. Of het nu gaat om geschillen tussen erfgenamen of vragen over uw rechten en plichten – ik help u graag met praktisch en helder juridisch advies. U kunt contact met mij opnamen via e-mail (vanhaga@scheer.nl) of telefonisch 0703659933.



